Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/16865 K.2013/15277

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 151/1, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair BAKIRKÖY 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 tarihli ve 2012/660 esas, 2012/661 sayılı sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19/04/2013 gün ve 2013/6412/25982 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2013 gün ve KYB/2013/145042 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 20/05/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 2010/770 esas, 2012/335 sayılı kararına konu fiilin islendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Sanık ...'un adli sicil kaydında yer alan ve tekerrür esas alınan Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 2010/770 Esas- 2012/335 sayılı kararına konu fiilin işlendiği tarihte on sekiz yaşından küçük olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı bu nedenle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ancak adı geçen sanığın adli sicil kaydında gözüken, dosyada onaylı sureti de bulunan Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2012 gün 2011/582 Esas- 2012/118 Karar sayılı 3000.-TL para cezasının 17.05.2012 günü infaz edildiği anılan ilamın 5237 Sayılı TCK'nun 58. maddesine esas olabilecek şekilde sabıka kaydı olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/2-60 Esas -2011/126 Karar . 07.06.2011 günlü kararı ışığında;