Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/17354 K.2015/42510

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, kasten yaralama suçunu sanıkların işlediğini ve eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan katılanın anlatımlarına göre; katılanla önceden tanışmış olan ve evlenebileceğini söyleyen sanık S.. S.. ve diğer sanık T.. G..’ün, katılan M.. A..’ın konutuna gelip onu dövdükleri ve toplam 2750 TL parayı gömleğinin cebinden zorla aldıktan sonra evden kaçarak gittiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı yasanın 149/1c ve d maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilip hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yağma suçundan beraatlerine ve konut dokunulmazlığı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, oluş ve dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile yazılı biçimde uygulama yapılarak sanıkların cezasından indirim yapılması,