Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/18167 K.2013/15281

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine ilişkin İSTANBUL 32.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.11.2006 gün ve 2006/210- 2006/412 sayılı kararının, Dairemizin 21.02.2013 gün ve 2009/29644– 2013/2825 sayılı ilamı Düzeltilerek Onama kararı verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.05.2013 gün ve 2013/143291 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine, 05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK'nın 309.maddesindeki vaki değişiklik, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yolu konusu dava dosyasının, öncelikle özel daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması üzerine, anılan dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda, 01.10.2006 tarihli karar ile sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35, 53, 58. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Hüküm sanık savunmanı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.12.2009 tarihli tebliğnamesinde, sanık savunmanının temyiz isteminin kabulü ile 5237 sayılı TCY'nın 53.maddesine ilişkin düzelterek onama kararı verilmesi istenmiştir.

Dairemizin 21.02.2013 gün ve 2009/29644–2013/2825 sayılı ilamı ile temyiz isteminin kabulüne ve 5237 sayılı TCY'nın 53-58.maddelerine ilişkin düzelterek onama kararı verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 30.05.2013 gün ve 2013/143291 sayılı yazısında özetle, kısa kararda sanık hakkında TCY'nın 62 .maddesi ile uygulama yapılarak sonuç olarak sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine karşın gerekçeli kararda 62. madde ile uygulama yapılmayarak sanığın sonuç olarak 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümler arası karışıklığa ve infazda tereddüte yol açtığından 01.11.2006 tarihli kararının bozulması gerektiğini ileri sürerek itiraz yoluna başvurmuştur.

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE,

2- Dairemizin 21.02.2013 gün ve 2009/29644-2013/2825 sayılı “DÜZELTEREK ONAMA” kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında kısa kararda 5237 sayılı TCY'nın 62.maddesiyle uygulama yapılarak sonuç olarak 5 ay 25 gün, gerekçeli kararda anılan madde uygulanmaksızın sonuç olarak 7 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca suçta tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte ilamların bunlarla ilgili uyarlama yapılıp yapılmadığı ve infaz edilip edilmediklerinin ve infaz edilmişlerse infaz tarihleriyle birlikte duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması ve sanığın hangi hükmü nedeniyle mükerrir sayılacağının denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmesi gerektiği bir Yasa normudur.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneğinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kısa karardaki ceza miktarının sanık bakımından kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kısa karardaki 5237 sayılı TCY'nın 62.maddesiyle uygulama yapılarak sonuç cezanın 5 ay 25 gün hapis olarak,

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına tümcesinin eklenmesi,