KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2013/18695 E., 2015/43677 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ....., mağduru Beykoz ilçesinden Kavacığa götürmek bahanesiyle aracına aldığı, ancak sanıkların yaptığı plan çerçevesinde, mağduru diğer sanıklar ..... ve ....'ın bulunduğu yere götürdüğünün iddia edilmesi karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan sanıklar hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
I-Sanıklar ..... ve .... hakkında verilen hükümler yönünden katılan vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;
Yakınan .....'un 03.03.2011 tarihli oturumda sanıklar ..... ve .... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle anılan sanıklar yönünden katılan sıfatı kalktığından ve bu nedenle temyize hakkı olmadığından yakınan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II- Sanıklar ..... ve .... hakkında verilen hükümler yönünden savunmanlarının ve sanık ..... hakkında verilen hükmün ise savunmanının ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul
ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Hüküm fıkrasının (5) numaralı bölümünde müsaderesine karar verilen cep telefonunun sadece sanıklar arasındaki iletişimde kullanıldığı, bu nedenle TCK'nın 54/1. maddesinde suçun işlenmesine tahsis edilen veya suçta kullanılan eşya niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, sahibine iadesi yerine yazılı biçimde zoralımına karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/18695, K. 2015/43677, 14 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama