Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/19031 K.2015/44586

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre;

1-) Sanık M.. Ö.. ve C.. Y..'ın katılanın parasını almaya karar verdikleri ve bu amaçla sanık Cihan'ın katılanın yanına giderek daha önce bir kez başkasıyla cinsel ilişkiye girdiğini, bunun ikinci kez olacağını ve kendisiyle cinsel ilişkiye girmek istediğini söylediği, katılanın da bu teklifi kabul ederek birlikte katılanın evinin önüne gelip kapıdan içeri girecekleri sırada, kendilerini takip eden diğer sanık M..

Ö..'in yanlarına gelip, polis olduğunu söyleyerek “şerefsiz utanmıyormusun sizi karakola götüreceğim” diye bağırmaya başladığı, bunun üzerine katılanın kendisine karakola götürmemesini rezil olacağını söylemesi üzerine, sanık Mustafa'nın “sana bir iyilik yapayım, camiye bağış yap” diye söylediği, bunun üzerine katılanın cebinden 20 TL çıkarıp sanığa uzattığı, ancak sanık Mustafa'nın bu az diye söyleyerek cüzdanını istediği, bu arada sanığın üzerinden telsiz sesi geldiği için polis olduğuna inanarak katılanın cüzdanını çıkartıp verdiği,

sanığın cüzdanı açıp baktıktan sonra katılana "Bu gün kandil, abdest al tövbe et ve camiye bağışta bulun, namazını kıl gel, cüzdanını daha sonra vereceğim" dediği, katılan ve sanık Cihan'ın abdest alıp camiye gittikleri, bu sırada sanık Cihan'ın camiden çıkarak sanık Mustafa'nın yanına geldiği ve katılanın cebindeki parayı paylaşıp olay yerinden uzaklaştıkları, katılanın namaz kılıp dışarı çıktığında, sanıkların dışarıda olmadıklarını farkedip emniyete giderek şikayetçi olması şeklinde gelişen olayda, katılanın cüzdanının zilyetliğini devir iradesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında,

sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanık C.. Y.. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

3-) Kabule göre de; kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık M.. Ö..'in 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,