Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/19076 K.2013/21260

Geceleyin bina dahilinde hırsızlık suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/1, 55/3 ve 81/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, MANAVGAT Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2004 tarihli ve 2003/327 esas, 2004/978 sayılı kararını müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin uygulanması talebi üzerine aynı Mahkemenin yeniden düzenleme yapılmasına yer olmadığına,

765 sayılı Kanun'un 81/2. maddesi gereğince arttırım yapılan fıkranın hükümden çıkarılarak hükümlünün cezasının 1 yıl 4 ay hapis cezasına indirilmesine ilişkin 22/11/2005 tarihli ve 2003/327 esas, 2004/978 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/05/2013 gün ve 2013/7315/28987 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2013 gün ve KYB/2013/165230 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04/06/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe yasanın saptanıp uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, kanıt toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa yada cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması olanağı sonraki yasa ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden evrak üzerinde karar verilmesinde,

2-Manavgat Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2004 tarihli kararında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/1998 tarihli ve 1998/443 esas, 1998/748 sayılı ilâmının, uyarlama yargılamasında "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uygulamasında tekerrür nedeniyle artırım bulunmadığı" gerekçesiyle 765 sayılı Kanun'un 81/2-3. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısım hükümden çıkarılıp, kesinleşen hükmün değiştirilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre;

Manavgat 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.11.2005 gün 2003/327 Esas ve 2004/978 sayılı karar ile hükümlü ... ile ilgili 5237 sayılı yasa lehe düzenleme öngörmediğinden yeniden düzenleme yapılmasına yer olmadığına, 765 sayılı Kanunun 81/2. maddesi gereğince artırım yapılan fıkranın hükümden çıkarılarak hükümlünün cezasının 1 yıl 4 ay hapis cezasına indirilmesine ve hükmün bu şekilde infazına karar verildiği,

kararın O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13.Ceza Dairesince 12.11.2012 gün ve 2011/20021 Esas, 2012/23562 karar sayılı ilamı ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra O yer Cumhuriyet Savcısının hükmü temyiz ettiğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği ve Manavgat 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.11.2005 gün 2003/327 Esas ve 2004/978 sayılı kararındaki hukuka aykırılıkların Adalet Bakanlığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK’nun 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozma yolu ile