Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/1938 K.2013/5538

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/12/2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, gündüz vakti mağdur ...'ın çalıştığı işyerinin açık kapısından içeri girdiği, çantasını alıp dışarı çıktığı, üst kattan asansöre bindiği esnada mağdurun, hırsızlık yapıldığını fark edip, asansörü kendi katına çağırdığı, asansörün kapısını açtığı, çantasını sanıkta gören mağdurun ''ver çantamı'' dediği, sanığın, suça konu çantayı mağdurun üzerine attığı, çantasını geri alan mağdurun, sanığı yakalama amacıyla ''hırsız var'' diye bağırarak asansör kabininin içinden dışarı çıkarmak için tuttuğu, sanığın direnip dışarı çıkmadığı, bu esnada mağdurun arkadaşı ...'ın yardıma geldiği,

sanığı birlikte asansör kabininden çıkarmaya çalıştıkları, sanığın, ...'ı ittirip yere düşürmesi sonucu Feriha'nın, Balıkesir Devlet Hastanesinin 28.08.2004 günlü adli muayene raporuna göre; sağ el işaret parmağından yaralandığı, kendini suçtan kurtarıp yakalanmamak için mağdur ve arkadaşının elinden kurtulan sanığın, takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında;

eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesi maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK da ise, anılan eylemin 5237 sayılı TCK'nın dolaylı yağmaya yer vermemesi nedeniyle aynı Yasanın 142/1-b, 35, 86/2. maddelerinde öngörülen hırsızlığa kalkışma ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğundan, lehe Yasanın saptanması yerine, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,