Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/20868 K.2014/5598

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında ilk verilen erteli hapis cezasına ilişkin asıl kararın 22.05.2008 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı okunup temyiz edilmeksizin kesinleştiği; belirlenen denetim süresi içerisinde sanığın yeniden suç işlemesi nedeniyle 20.01.2011 tarihinde mahkemece ek kararla erteli cezanın infazına karar verilip bu kararın sanığa tebliğ edildiği; sanığın bu karara karşı 25.01.2011 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesi'ne itiraz ettiği, itirazın 15.02.2011 tarihinde reddedilip, sanığa 21.02.2011 tarihinde tebliğ edilerek verilen ek kararın kesinleştiği; sanığın sonradan 25.07.2011 tarihli eski hale getirme ve temyiz dilekçesi sunması üzerine,

mahkemece 25.07.2011 tarihinde asıl kararda temyiz süresinin nasıl başlayacağının açıkça yazılmadığı belirtilerek infazın durdurulduğu; verilen ek kararın tebliğinden sonra başlamak üzere yeniden temyiz hakkı tanındığı; bu ek kararın sanığa 26.07.2011, sanık müdafiine 04.08.2011 tarihinde tebliğ edilip, sanığın 29.07.2011, sanık müdafiinin 12.08.2011 tarihli temyiz dilekçesi sundukları anlaşılmıştır.

22.05.2008 tarihli oturumda sanığın ve müdafiinin yüzlerine karşı açıklanan kısa kararda yasa yolu açıklamasına yer verildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz süresinin başlangıç tarihini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle hükümdeki yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen biçim ve yönteme uygun yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede: