Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/28376 K.2015/46075

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanığın, aracını park etmekte olan yakınanın yanına yaklaşıp para istediği, yakınanın bozuk parasının olmadığını söylemesi üzerine "arabanı parçalarım, sonu iyi olmaz senin için " diyerek yeniden para istemesi üzerine, yakınanın "para mara yok, defol" dediği, sanığın ise bu kez bıçakla yakınana saldırdığının anlaşılması karşısında; sanığın sübut bulan yağmaya kalkışma suçu yerine yazılı biçimde tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3.maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,