Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/28668 K.2015/46381

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık T.. A..'ün aşamalarda değişmeyen beyanında müştekinin kendisinden bayan talep ettiğini aralarındaki para alışverişinin bundan kaynaklandığı, olay yerinde bulunan ve duruşmada dinlenen tanık Tolga'nın 23/06/2011 tarihli duruşma anlatımında " plaka sayılı aracın yanında iki kişinin kavga ettiklerini, para alışverişi olduğunu gördüm.

Sanırım aralarında bir bayan meselesi vardı" biçimindeki ifadesine, müştekinin hazırlık anlatımında cüzdanından çıkardığı paraları sanığa verdiğine, duruşma anlatımında ise sanığın ceplerini yoklayarak paralarını aldığı yönündeki oluş konusundaki farklı anlatımlarına göre, sanığın müştekinin parasını yağmaladığı yönünde müşteki anlatımını doğrulayan kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Kabule göre: 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesindeki "değer azlığı" nın yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,