Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/3032 K.2015/43306

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık.....’un, “bana para ver” dediği ve miktar belirterek kastını özgülemediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması ise, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Cezalarının ertelenmesine karar verilen sanıklar hakkında, hükmedilen deneme süresinin mahkum oldukları 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle anılan Yasanın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,