Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/3247 K.2015/46025

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar A.. K.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü.. Ö.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar A.. K.., M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü.. Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü.. Ö.. hakkında yağma ve işyeri dokunulmazlığını bozma; sanık A.. K.. hakkında yağma (değişen vasıfla tehdit) ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık A.. K..'ın, katılan A.. A..'ın müdürlüğünü yapmakta olduğu kooperatifin yapılan sözleşmeler uyarınca müteahhitlik işlerini yapması nedeniyle alacaklı olduğunu ileri sürdüğü parayı tahsil maksadıyla olay günü yanına el ve işbirliği içerisinde olduğu diğer sanıklar M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü..

Ö..'yü de alarak katılanın iş yerine gittikleri, sanıkların burada katılanı parayı ödemesi konusunda tehdit edip basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikten sonra iş yerinde bulunan çantasını da alarak birlikte olay yerinden ayrıldıkları;

sanık Ali'nin savunmalarında, “...yapmış oldukları sözleşme uyarınca kooperatifin müteahhitliğini yaptığını, diğer sanıkların ise yanında işçi olarak çalıştıklarını ve bu nedenle kendisinden alacakları olduğunu, kendisinin de yaptığı işler karşılığında kooperatiften 1.350.000.-TL alacağının olduğunu, bu parayı istediklerini, herhangi bir baskı, cebir ve şiddet kullanmadıklarını...”beyan ettiği; sanıklar M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü..

Ö..'nün de savunmalarında özetle: “...kooperatifin işlerini yapan sanık A.. K..'ın yanında işçi olarak çalıştıklarını, bu nedenle A.. K..'tan alacakları olduğunu” söyledikleri; kooperatifin müdürlüğünü yapan katılan A.. A.. ile kooperatifin başkanlığını yapan tanık D.. G..'ün aşamalardaki anlatımlarında; “...sanık A..

K..'ı sözleşme hükümlerini yerine getirmediğini, kendisine üç adet daire ile birlikte 950.000.-TL hak ediş ödediklerini, ancak almış olduğu para ve daire karşılığında kendilerine iş yapmadığını ve inşaatı bitirmediğini, bu nedenle sanık A.. K.. ile mahkemelik olduklarını, sanığa fazladan ödemede bulunduklarını, sanığın kendilerinde herhangi bir alacağının olmadığını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanık A..

K.. ile katılanın müdürlüğünü yapmış olduğu kooperatif arasındaki ihtilafa ilişkin Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davanın akıbeti araştırılıp, sanık A.. K..'ın anılan kooperatiften alacaklı olup olmadığı kesin olarak belirlenip, sanıklar M.. Ö.., M.. Ö.. ve Ü.. Ö..'nün ise sanık A..

K..'ın yanında işçi olarak çalışıp çalışmadıkları, çalışıyorlar ise bu nedenle herhangi bir alacaklarının olup olmadığı belirlenip, varsa buna ilişkin belgeler de temin edildikten sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

a- Sanık A.. K..'ın üzerine atılı tehdit suçunu birden fazla kişi tarafından birlikte işlediği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 106/2-c maddesi yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması,

b- Sanık A.. K..'ın eyleminin tehdit suçunun yanı sıra kasten yaralama suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

c- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,

GB/ŞG