Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/32944 K.2013/25671

Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.1987 gün ve 1986/123 Esas, 1987/22 Karar sayılı hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda eylemlerine uyan TCK'nun 497/1, 59/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,

hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği ve infaza verildiği infaz sırasında 21.09.2006 tarihinde infaz savcısı tarafından uyarlama talep edildiği uyarlama neticesinde Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2006 gün ve 1986/123 Esas, 1987/22 Karar sayılı ilamı ile eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,

hükmün süresi içerisinde hükümlüler savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/23764 Esas, 2013/19495 sayılı kararı ile oyçokluğuyla Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2013 günlü 6-2013/194260 itiraz sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2013 günlü 6 – 2013/194260 itiraz sayılı yazılarında özetle;

Uyarlama yargılamasında 765 sayılı TCK'nun 499/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h, 109/2,3-a-b, 110/1. maddelerinin karşılaştırılarak lehe hükümlerin belirlenmesi, sonuç cezanın 12 yıl 6 ayın altında olması durumunda cezanın bu miktara indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK'nun 497/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin karşılaştırılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin hükümlüler lehine olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararını onayan yüksek daire kararının yerinde olmadığı ve hükmün bozulması gerektiği, şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

TÜRK MİLLETİ ADINA

26.05.1986 günü 01:15 sıralarında şoför olan mağdurun aracına binen hükümlülerden ...'in tabanca, ...'in çakı bıçağını çekerek 31.700 TL'sini yağmaladıkları, daha sonra aracın arkasına oturtup hürriyetinden yoksun kılarak, benzin bitene kadar dolaştırıp şahsına zarar vermeden köy yolunda serbest bıraktıkları; hükümlülerin eyleminin bu durumda 765 sayılı TCK'nun 499/1.

2.cümle maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h ve 109/2,3-a-b maddelerine uyduğu; karşılaştırmanın buna göre yapılarak lehe kanun belirlenmesi, sonuç cezanın hükümlülerin önceki 12 yıl 6 aylık hapis cezasının üstünde olması durumunda cezanın bu miktara indirilmesi gerekirken, mağdurun hürriyetinin kısıtlanması üzerinde durulmadan karşılaştırmanın 765 sayılı TCK'nun 497/1, 59/2. maddeleri ile 5237 TCK'nun 149/1-a-c-h maddelerine göre yapıldığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla;

1)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2)Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/23764 Esas, 2013/19495 Karar sayılı ilamının sanıklar ... ve ... hakkındaki yağma suçundan verilen Onama kararının KALDIRILMASINA,

3)Uyarlama yargılamasında 765 sayılı TCK'nun 499/1. 2.cümle maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h, 109/2,3-a-b maddelerinin karşılaştırılarak lehe hükümlerin belirlenmesi, sonuç cezanın 12 yıl 6 ayın üstünde olması durumunda cezanın bu miktara indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK'nun 497/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin karşılaştırılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin hükümlüler lehine olduğunun kabul edilmesi,