Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/35706 K.2014/5518

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 31/10/2013 gün ve 2013/BŞK-207 Esas, 2013/213 sayılı kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suçun işlendiği 10.01.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında, uygulanması istenen 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre, yaşı 18'den küçük olan sanık hakkında aynı Yasanın 66/1-e, 2 ve 67/4. maddelerinde yazılı 7 yıl 12 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince

Sanık hakkında kurulan hükümde lehine olduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK.nın tüm maddeleri uygulanması gerektiği düşünülmeden, özgürlüğü bağlayıcı cezanın, seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi sırasında anılan Yasanın 50. maddesi yerine, karma uygulama yapılarak 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi ve 1412 sayılı Yasanın 326/son maddesinin kurulan hükümde verilen sonuç cezanın önceki cezadan fazla olması durumunda uygulamaya dahil edilerek cezanın ilk hükümdeki ceza miktarına çekilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, sonuç cezanın doğru olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.