Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/6386 K.2015/43902

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın komşusuna giden yakınanın kapı üzerinde unuttuğu anahtarla kapıyı açarak girdiği evden yakınanın kızına ait içerisinde para ve kredi kartları bulunan cüzdanı alıp çıktığı sırada eve gelen yakınan ile kızının evden çıkmak üzere olan sanığa engel olmak için çaba gösterdiği, sanığın yanındaki cüzdan ile kaçmak için yakınanın elini ısırarak yaralanmasına neden olduğu,

ancak yakınan ile kızının sanığın kaçmasına izin vermediği ve ihbar üzerine olay yerine gelen polislerce sanığın yakalandığı olayda, eylemin cüzdanın alınması ve yakınana karşı zor kullanılmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasına kaldığı kabul edilerek sanık hakkında TCK’nın 35/2.maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,