Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/7419 K.2013/19148

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6/11/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında kurulan 09.12.2004 tarihli hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın temyiz isteminin Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2004 tarih, 2003/667 esas ve 2004/1825 karar sayılı ilk hükme yönelik ve hakkında kurulan aynı mahkemenin 14.02.2006 gün, 2005/623 esas ve 2006/47 karar sayılı kararın adı geçen sanık yönüyle yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3, 104/2. maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e; 116/1, 119/1-c, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 8 yıllık zamanaşımının, hüküm tarihi olan 09.12.2004 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın önceden vermiş olduğu karar doğrultusunda diğer sanıkla anlaşarak suça doğrudan katılıp suçu birlikte işledikleri gözetilmeden, hakkında 765 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 65/3. maddesi ile uygulama yapılması, sanığın Şişli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/242 esas ve 2000/239 karar sayılı ilamı hırsızlık suçundan verilip 30.04.2002 tarihinde yerine getirilen özel tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde; 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması ve cezasından aynı Yasanın 522/3. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,