Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/9789 K.2013/10999

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/03/2013 tarihli kenar yazısı ve 12/06/2009- 14/03/2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Aynı nevi suçtan mükerrir olan sanığın, olay günü, gece vakti yakınana ait otomobilin muhkem ve sağlam olan camını kırarak oto teybini çaldığı, yakınanın şikayetçi olmadığı olayda; eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2-3-son maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b 143, 53. maddelerindeki suçları oluşturacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması hükmolunan sonuç cezanın sanık lehine olduğu ve karşı temyiz de bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, fer’i ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

./..

-2-

...