Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/10704 K.2017/1744

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Siteye araçla girip, yolda yürüyen yakınanın parmağındaki 2 adet alyansı zorla alıp kaçtıkları esnada, yakınanın yardım talebini duyup olayı gören site sakini tarafından durdurulan sanıkların, malın eldesinin muhakkak olduğunu anlayıp, kaçabilmek için suçu konu malı teslim etmeleri şeklinde gelişen olayda; TCK’nun 168.maddesinde anlamını bulan etkin pişmanlık hükümlerinden bahsedilemeyeceği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,