Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/11335 K.2018/2682

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve yakınan ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, CMK'nun 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere tebliğnameye uygun olarak, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kasten öldürmeye kalkışma ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelemesine gelince;

16.05.2013 günü yüze karşı verilen hükme yönelik, yasal süresinden sonra 06.06.2013 tarihinde temyiz başvurusunda bulunan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin,

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık ve savunmanının temyiz istemlerinin; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yakınan ...'e yönelik kasten öldürmeye kalkışma, sanıklar ... ve ... hakkında yakınan ...'e yönelik yağma, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinde. "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir."

şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinde yasal zorunluluk bulunması,

2-Suçları birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ilişkin kısmın çıkarılması,