Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/12387 K.2017/5891

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik mağdur ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

24.03.2002 doğumlu mağdur ... ve yasal temsilcisi ...'ın 04.09.2013 tarihli oturumda “sanıktan şikayetçi olmadıklarını” beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 237 ve devamı maddelerine göre usulen mahkemeye başvurulup katılan sıfatı alınarak temyiz yetkisinin kazanılmamış olmaları nedeniyle, 5271 sayılı Yasanın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen mağdur ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Şikayet tarihi (19.06.2013) gününden bir ay kadar önce (19.05.2013), 11 yaşında olan mağdur yanında kendinden iki yaş büyük olan dayısı ... ile birlikte öğle arası okuldan çıkarak köpekleri sevmek için eski polis lojmanları olarak bildikleri yere gittiklerinde ilk defa orada gördüğü sanığın yanlarına gelerek mağdurdan para istediği “vermezsen seni döveceğim” deyip mağduru korkuttuğu, mağdurun da 10 TL'si olduğunu, bununla ekmek arası döner siparişi verdiğini bu parayı oraya vereceğini söylediği,

sanık birden yerden taş alarak mağdura doğru atıyor gibi yaparak hemen taşı mağdurun yanına attığı, mağdur ile dayısının koşarak olay yerinden uzaklaşması eyleminde, sanığın değer olarak az miktarda bir parayı mağdura taş atarak almaya kalkışması eyleminin nitelikli yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu;

Bu yaşanan olaydan yaklaşık bir hafta sonra dayısının mağdura “... seni döver evde biriktirmiş olduğun paradan bir miktar ver kurtul” demesi üzerine, mağdurun evden 50 TL parayı alıp köpekleri besledikleri yere götürüp, sanığa kendi iradesi ile vererek bir şekilde sanığın kendisine yönelik eylemleri sonlandırdığını düşünürken, bu olaydan yaklaşık 10 gün kadar sonra mağdur dayısı ile birlikte sevmek için yine köpeklerin yanına gittiğinde, hemen arkalarından sanığın geldiği ve mağdurdan para istediği,

mağdurun 50 TL para verdiğini artık parasının kalmadığını söylediği sırada mağdurun avucunu sıkarak 20 TL parayı sakladığını görüp, zorla elleriyle avcunu açarak 20 TL parayı aldıktan sonra mağdura “sende daha para vardır” diyerek üzerini araması şeklinde gelişen eylemin ise, tamamlanmış basit yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, oluş ve dosya kapsamına göre kanunen uygulama koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK’nın 43/3. maddesine yer verilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,