Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/13255 K.2014/19924

Suç örgütüne yardım etme ve yağma suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/7 delaletiyle 220/2, 220/3, 149/1-a-c-f-g ve 62. maddeleri gereğince 10 yıl hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ...

8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2009 tarihli ve 2006/32 Esas, 2009/147 sayılı Kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27/10/2011 tarihli ve 2011/4812 Esas, 2011/6355 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşmesine müteakip, sanık savunmanı tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2013 tarihli ve 2006/32 Esas, 2009/147 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair ...

10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2013 tarihli ve 2013/53 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01/09/2014 gün ve 2014/16725/56671 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2014 gün ve KYB/2014/307969 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 20/10/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda; (... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/11/2013 tarihli kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebine dair dilekçede belirtilen müşteki ...'ün duruşmada dinlenmemesinin yargılamanın yenilenmesi nedenlerinden sayılmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de;

Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir davanın, hangi hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebileceğini düzenleyen "Hükümlü Lehine Yargılamanın Yenilenmesi" başlıklı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa." şeklindeki 311/1-e maddesi nazara alındığında,

somut olayda müşteki...'e karşı suç örgütüne yardım etmek suretiyle ve suç örgütü aracılığı ile yağma suçunu işlediğinden bahisle sanığın mahkumiyetine karar verildiği, bu mahkumiyete esas alınan müşteki ...'ün 26/09/2006 tarihli kollukta vermiş olduğu tek ifadesinde özetle; suç örgütü üyelerinden birkaç kişinin bulunduğu eve gittiğini, burada sanığı kastederek,

daha önce görmediği sadece telefonla görüştüğü, orada gördüğü kendisini çanakçı ... olarak tanıtan kişiye olan borcu sebebiyle aracını yağmaladıklarını beyan ettiği, sanığın aşamalarda verdiği savunmada atılı suçu kabul etmeyerek müştekiyi hiç görmediğini ifade ettiği, yağma suçunu işlendiği güne kadar müşteki ile sanığın daha önce yüz yüze gelmedikleri sadece telefon ile konuştukları hususunda ihtilaf bulunmadığı,

müştekiye yargılamanın hiçbir aşamasında sanığın teşhis ettirilmediği hususları nazara alındığında, müşteki ... tarafından sanık ...'e hitaben yazıldığı 08/11/2013 tarihli imza yazı incelemesi şeklindeki bilimsel mütalaadan anlaşılan, özetle; çanakçı ... olarak çete tarafından kendisine gösterilen kişinin sanık olmadığını beyan ettiği mektubun, yeni delil niteliğinde olduğu,

açıklanan önceki deliller ile birlikte değerlendirildiğinde sanığın beraatini gerektirecek nitelikte olabileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ RKMİLLETİADINA

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 2014/1 sayılı ve 17.07.2014 tarih 2014/2 sayılı kararlarına göre, “Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.” düzenlemesi mevcuttur.