Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/13897 K.2017/5576

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-24.10.2013 günü saat 16.00 sularında müştekinin aracıyla trafik ışıklarında durduğu sırada, aracın camını silme bahanesiyle yanına yaklaşan sanığın elinde bulunan ve el konulan bıçağı çekip para istediği, korkuya kapılan müştekinin cebinden 25- TL parayı çıkararak sanığa verdiği, sanığın parayı alıp gittiği, ihbar üzerine cebindeki bıçakla birlikte aynı gün yakalandığı olayda; yasal koşulları bulunmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 150/2. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,