Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/14521 K.2018/4885

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik etkili eylem suçundan hakkında açılan kamu davası ile ilgili dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesinden bir karar alınması olanaklı görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik etkili eylem, sanık ...’nun mağdurlar ... ve ...’e yönelik etkili eylem; sanık ...’ın mağdur ...’e; sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik etkili eylem suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemelerinde;

6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezasının miktarı bakımından hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanıklar ..., ... ile savunmanları, sanık ... ve savunmanı, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında yağma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Sanık ...’in mağdurlar ... ve ...’a yönelik etkili eylem, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik etkili eylem ve suçlarından verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemelerine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hüküm tarihinden sonra 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81.maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106.maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmesi zorunluluğu,

2-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150. maddesi uyarınca, sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı, sanık ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının 4.fıkrasından "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içerisinde hükmedilen adli para cezasının ödenmeye başlanmaması veya ödenmeye başlanıp da devam edilmemesi halinde 5275 sayılı 106.maddesi hükmü gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)" cümlesinin ve yargılama giderlerine ilişkin kısmından sanıklar ... ve ... savunmanına ödenen avukatlık ücreti çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik; sanık ...’nun mağdur ...’e yönelik etkili eylem suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemelerine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ...’in duruşmada 27.01.2012 tarihli ifadesinde kendisine yalnızca sanıklardan ... ve ... tarafından darp edildiğini beyan etmesine karşın, sanık ...’nun anılan eylemden hangi delillere dayanarak sorumlu kılındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Katılan ... olay sırasında sanık ...’in bıçakla kendisini yaraladığını yere düşünce orada bulunan sanık ... ile yanındakilerin üzerine saldırdıklarını açıklaması karşısında; sanık ... hakkında TCK’nın 86/2. maddesi ile uygulama yapılmasıyla yetinilmesi gerektiği düşünülmeden yasal koşulları bulunmadığı halde temel cezanın aynı kanun 86/3-e maddesi ile arttırılması,