Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/14823 K.2015/39558

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar A.. K.., M.. A.. ve A.. C.. hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların yakınandan aldıkları iki ayrı bankaya ait banka ve kredi kartları ile ATM’lerden para çektikleri ve çekmeye çalıştıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar A.. K.., M.. A.. ve A.. C.. savunmanları ile sanıklar A.. K.. ve M..

A..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, “sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,

3. fıkrası uyarınca da kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-) Sanık M.. K.. hakkında kurulan hüküm ile sanıklar A.. K.., M.. A.. ve A.. C.. hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, eylemin sanıklar A.. K.., M.. A.. ve A.. C.. tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanıklara suç atması için bir neden bulunmayan tanıklar S... Ç. ile L.. A..'un dava konusu şirketi 25.000 TL tutarındaki vergi borcuyla birlikte sanık A..

K..'ya devrettiklerini, başkaca para almadıkları şeklindeki ve sanıktan herhangi bir para almadığı, şirketin devriyle ilgili olarak da aracılık yapmadığı, sanığın şirketin borcu varsa borcunu bilerek devir aldığı yönündeki katılanın anlatımları, sanıkların katılandan 100.000 TL istemiş olmaları da dikkate alındığında; aralarında 5237 sayılı TCK’nun 150/1. maddesi anlamında bir hukukî ilişki ve bu ilişkiye dayanan alacağı bulunmayan katılan H..

T..’yı görüşmek istediğini belirterek çay ocağına çağıran sanık A.. K.. ile onunla fikir ve eylem birliği içerisinde olan diğer sanıklar M.. A.., M... K.. ve A.. C..’ün, kiralamış oldukları araca bindirip katılanı bahçeli bir eve götürdükleri, pantolon ve külodunu indirdikten sonra ellerinde satır olduğu halde cep telefonu ile video kaydı aldıkları ve bu görüntüleri internette yayınlayacaklarını söyledikleri, sanık A..

K..’nın "şirketin borcu var bana 100.000 TL vereceksin yoksa seni öldürürüz.." diyerek tehdit ettiği ve üzerini arayarak üzerinde bulunan 1800 TL para, Ç... Ticaret adına düzenlenmiş olan 6200 TL lik çek ile 5 adet banka ve kredi kartını aldığı, kredi kartının şifrelerini katılandan zorla öğrendikleri, para çekmek amacıyla sanıklar A.. C.., M...K.. ve A.. K..’nın evden ayrıldıkları, sanık M.. A..’ın yakınanın yanında kaldığı, bir süre sonra sanıklar A.. C.., M...K.. ve A..

K..’nın geri geldikleri, Yapı Kredi Bankasından 3.000 TL para çektiklerini, İş Bankasına ait kredi kartından para çekemediklerini, T...bankasına ait kredi kartını ise yutturduklarını ifade ettikleri, katılanı sanık A.. C..’e ait 8 numaralı daireye götürdükleri, sanık A..

K..’nın parayı vermediği takdirde ailesini öldüreceğini kızını sinkaf edeceklerini söyleyerek tehditlerine devam ettiği, katılanın sanıkların isteklerini kabul etmesi üzerine serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar A.. K.., M.. A.., M.. K.. ve A.. C..’ün eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 149/1-a,c ve d bentlerinde düzenlenen yağma ve sanık M..

K..’ın eylemlerinin ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını oluşturduğu ve anılan suçları işlediklerinin kanıtlandığı gözetilip hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile tehdit suçu kabul edilerek sanıklar A.. K.., M.. A.. ve A..

C.. hakkında mahkumiyet; sanık M...K.. hakkında ise, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat kararı verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;