Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/2268 K.2016/3755

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdurun gece vakti evinin balkonuna giren sanığı fark edip yakalaması üzerine boğuşmaya başladıkları, arbede sırasında üzerindeki montun sıyrılıp çıkması üzerine mağdurun elinden kurtulan sanığın bir şey alamadan balkondan atlayıp kaçtığı, kaçmak için cebir uyguladığı mağdurun şikayetçi olmadığı olayda, eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinin yollaması ile 497/1; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 53; 86/2, 53; 116/1-4, 53. maddelerine uyduğu,

mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesine uyan eylem yönünden kovuşturma şartının bulunmadığının anlaşılması karşısında, 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinin yollaması ile 497/1.

5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 53; 116/1-4 (bu suçla ilgili zamanaşımının da değerlendirilmesi), 53. maddelerini" maddeleri ile uygulama yapılıp her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip buna göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,