Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/2520 K.2014/4708

Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık F..

Ş..’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 491/4, 61, 522/1, 55/3, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. ve 6. maddeleri uyarınca 123.383.520 Türk Lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine dair Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2003 tarihli ve 2001/9 Esas, 2003/411 sayılı Kararını müteakip, denetim süresi içinde, 25/08/2003 tarihinde işlediği suç nedeniyle 2.700,00 yeni Türk Lirası adli para cezasına mahkumiyetine ilişkin Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2007 tarihli ve 2003/673 Esas, 2007/277 sayılı Kararının kesinleşmesi üzerine,

erteli cezanın aynen infazına dair anılan BAKIRKÖY 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/07/2013 tarihli ve 2001/9 Esas, 2003/411 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığının 06/01/2014 gün ve 2013/362/1035 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2014 gün ve KYB/ 2014/14572 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/01/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre;

1- Erteli para cezasına ilişkin Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/06/2003 tarihli 2001/9 Esas, 2003/411 sayılı Karardaki suç tarihi ile sonraki suç tarihinin 01/06/2005 tarihinden önce olması karşısında; infaza konu erteli para cezasına yönelik öncelikle, uyarlama yargılaması yapılması ve uyarlama yargılaması yapılırken de infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki’ kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleri karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeye göre, önceki ve sonraki temel ceza Kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda para cezalarının ertelenmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı gibi erteli para cezalarının aynen infazının da mümkün olmadığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA