Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/4766 K.2017/776

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların olay tarihinde müştekiden para almak için bir araya geldikleri, onu kendi araçlarına alarak tenha yerlere götürdükleri ve orada kendisine ait olmayan uydurulmuş bir senetle borçlu olduğunu söyleyerek 250.000 TL parayı verilen adrese bırakmasını istedikleri, sanıkların elinde tabanca ve tüfek olduğu, müştekiyi dövdükleri, daha sonra götürdükleri ıssız yerde serbest bıraktıkları ve arkasından sanık ...'in ateş etmesi şeklinde gelişen olayda, sanık ...'ın eyleminin bir bütün halinde 765 sayılı TCK'nun 499/1-1. cümle ve 62. maddesindeki suçu oluşturduğu,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-a,c.h, 35, 53 ve 109/2-3, a, b 53. maddelerinden, 5237 sayılı TCK’nın Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,