Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/7588 K.2016/7174

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 04/05/2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede Yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-20/05/2013 tarihli oturumda sanık; ‘cezaevinde yattığı sırada yakınanın, oğlundan para istediğini, oğlunun gelerek para verip vermeyeceğini kendisine sorduğunu, kendisinin de tek başına vermemesi gerektiğini, emekli tanıdık bir devlet memuru olduğunu ve onunla birlikte vermesini söylediğini, oğlunun bu kişi ile birlikte yakınana 800.-TL para vererek, yakınanın zararını giderdiğini beyan ettiği, sanığın 26/06/2009 tarihinde tutuklanarak cezaevine gönderildiği ve 15/10/2009 tarihinde de tahliye olduğunun anlaşılması karşısında; zararın giderilip giderilmediği,

giderildi ise ne zaman giderildiği hususları yakınandan sorulduktan sonra sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168.maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde uygulama yapılması,