Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/9793 K.2017/4603

a- Sanığın yaralama suçundan 5237 sayılı TCK.nın 87/3, 53. maddeler uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına b- Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nın 142/2-b, 35, 53, 63. maddeler uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yakınan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde 06/12/2006 tarihli 5560 sayılı kanun ile yapılan değişiklik öncesinde 1 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü, yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesi ile gidilerek cezadan 87/3. maddesi gereğince yarısına kadar artırıma gidilebileceği gözetildiğinde, son değişikliğin sanık lehine olduğu değerlendirilerek aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımının, suç tarihi olan 11.09.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 2-Sanık ... hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Sanığın, yakınan ...'ın cebine elini sokup parasını alarak kaçmaya başladığı, yakınanın bağırması üzerine olay yerinde bulunan ... ve ...'in sanığı yakalayacakları sırada, sanığın bıçak çekip tekme ile vurarak ...'i yaraladığı, ... ve ...'in sanığın elinde bulunan para ve bıçağı aldıkları, parayı şikayetçi ...'a teslim ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;