Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/9799 K.2015/45233

Yağma suçundan sanık U.. T..’ın, hakkında İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/08/2011 tarihli ve 2011/72-232 sayılı kararı kapsamında hükmedilen 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasının infazı sırasında, 03/01/2014 tarihli dilekçe ile yaptığı denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulüne ilişkin İzmir İnfaz Hakimliğinin 11/03/2013 tarihli ve 2013/1653-1670 sayılı kararı sonrası,

hırsızlık suçundan dolayı hakkında hazırlık soruşturması başlatıldığı gerekçesiyle tahliye kararının geri alınarak ceza infaz kurumuna iadesine dair İzmir 1. İnfaz Hakimliğinin 10/05/2013 tarihli ve 2013/1653-1670 sayılı ek kararını müteakip yeniden denetimli serbestlik hükümlerinin hakkında uygulanması için yaptığı başvurunun,

hükümlünün iyi halli olmadığından bahisle reddine ilişkin aynı Mahkemenin 03/01/2014 tarihli ve 2013/1653-1670 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulüne dair mercii İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/01/2014 tarihli ve 2014/30 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12/05/2014 gün ve 2014-9470/32541 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2014 gün ve 2014/194467 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 25/06/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 13. maddesindeki, “Açık kurumda cezası infaz edilmekte iken; kınama dışında disiplin cezası verilmek suretiyle kapalı kuruma bir defa iade edilenler disiplin cezasının kaldırılma tarihinden itibaren altı ay, birden fazla iade edilenler ise disiplin cezasının kaldırılma tarihinden itibaren bir yıl geçtikten sonra açık kuruma ayrılabilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz etmekte iken, 3 gün odaya kapatma disiplin cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği cihetle,

adı geçen hükümlünün 5275 sayılı Kanun’un 105/A/2 maddesinde belirtilen açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu nedenle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Diremizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA