Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2585 K.2018/2192

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçuna ilişkin kurulan hükmün incelemesinde:

Sanıkların cebir ve tehdit ile mağdurları yakında bulunan banka doğru götürüp oturmaya zorlayarak paralarını aldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların mağdurlara karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde eksik ceza tayini; Özgürlüğü kısıtlama suçunun, mağdur sayısınca oluştuğu halde TCK'nın 43. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'nün savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanlar görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,