Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/2587 K.2015/42771

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, tehditle mağdurdan 10 TL aldıktan sonra bununla yetinmeyip üst araması ile eylemine devam ile bulduğu 2-3 lira bozuk para ve cep telefonunu da zorla almak suretiyle yağma eylemini tamamladığı, suça konu telefonu beğenmeyip hiçbir etki olmadan geri verip, yargılama aşamasında da sanık savunmanı tarafından 10 TL'nin müştekiye iade edilmek üzere teslim edildiği olayda;

Sanığın eylem sırasında suça konu eşya içinde yer alan cep telefonunun geri verilmesinin TCK.nın 168/4.maddesi uyarınca kısmi iade niteliğinde olduğu dikkate alınıp, TCK.nın 168/4.maddesi uyarınca mağdurdan kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre aynı maddenin 3.fıkrasının birinci cümlesinin uygulama olanağının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de; suça konu paranın tamamı iade edilmediği halde mağdurun bu konudaki rızası saptanmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Müştekinin 20.3.2014 günlü Foça Asliye Ceza Mahkemesinde, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle, hakaret suçundan TCK.nın 73/4. maddesinin uygulama olanağı araştırılmadan yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi;