Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/335 K.2017/3492

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04/12/2014 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2012 tarihli Tebliğnamesinde temyiz talebi olduğu belirtilen ancak temyiz dilekçesi dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında bulunamayan sanık ... hakkında kurulan hüküm inceleme dışı bırakılarak yapılan incelemede;

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık ... .... hakkında mağdurlar ... ve ...’ya yönelik tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal; suçlarından 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi

gereğince kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi gereğince temyizi olanaklı olmayıp itirazı olanaklı kararlardan olduğu, sanıklar ve savunmanlarının itirazı üzerine, Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2012 gün ve 2012/485 Değişik İş ve 07.06.2012 tarih ve 2012/518 D.İş sayılı kararları ile “itirazın reddine” karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararın da 5271 sayılı CMK’nın 271/4.maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından; dosyanın incelenmeden yerine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında örgüt kurmak; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında örgüte üye olmak; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’ya; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’e; sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tehdit; sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal; sanık ... hakkında suç delillerini gizleme; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet; suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Konut dokunulmazlığını ihlal eyleminin birden fazla kişiyle işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmamış olması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA;

III- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a; sanık ... hakkında mağdur ...'e; sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tehdit; suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde ise;

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen kararın gerekçe kısmında sanık hakkında beraat yönünde kanaat açıklandığı halde, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması;

2-Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdur ...'in tehdit edilmesi olayının Tanfer Ata isimli kişi tarafından ...’ya sorulduğunun, ...'nun bu eylemi kimlerin yaptığını tespit edebilmek için araştırdığının ancak tespit edemediğinin ve bu konuda Tanfer Ata’ya bilgi verdiğinin, bu olayla ilgili hiçbir bilgisinin bulunmadığının, iletişimin tespiti kayıtlarından anlaşılması karşısında, yeterli bir gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

3-Sanık ...’nun, emlakcı olan mağdur ...’ı, üniversite öğrencilerine kiraya vermiş olduğu ev nedeniyle doğan komisyon alacağını almaktan vazgeçirmek ve bu alacağa ilişkin senedin icraya konulmasını engellemek amacıyla tehdit ettiği ve senedin geri alınmasını sağladığı olayda; sanık ...’nun eyleminin, mağdurun alacağının tahsilini tehdit yoluyla engellemeye çalışmak suretiyle yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

4-Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik tehdit suçundan verilen kararın gerekçe kısmında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde kanaat açıklandığı halde, kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında buna ilişkin hüküm kurulmayarak infazda tereddüte neden olunması;

5-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tehdit suçundan verilen kararın gerekçe kısmı ile kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında beraat hükmü kurulmasından sonra hüküm fıkrasının devamında sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle infazda tereddüt yaratılması;

6-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmesi nedeniyle, bu hususun gözetilmesi zorunluluğu;