Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/3688 K.2015/46129

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar B.. E.. ve T.. Ş.. savunmanı ile sanık M.. E.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur Ş.. İ..'ın, olay gecesi sanık B.. E..'in nişan merasimine katıldığı, buradayken sanıklar Burak ve M..

E..'in babası olan tanık Abdullah'a, “Ben geçerken bacaklarını topla, nişana girmek için benden izin alacaksınız.” şeklinde nezakete aykırı sözler sarf ettiği, nişandan sonra evinin önündeki yoldan geçmekte olan sanıkları gördüğünde küfürlü konuştuğu, bu nedenle mağdur ile sanıklar arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında öfkeye kapılan sanıklardan Burak'ın tahrik altında çakı bıçağı ile,

diğer sanıkların da ellerindeki demir parçaları ile mağduru darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladıkları, tanıkların araya girmeleri ile ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, sanığın ailesine mensup bazı tanıkların olayın başlangıcından itibaren olayın içinde oldukları, yine sanıkların da olay sırasında yalnız olmadıkları ve kendi aile fertleri ve kız evindeki nişana katılan diğer davetliler ile birlikte bulundukları, tanıkların hiç birinin sanıkların mağdurdan para istedikleri ve yağmaladıkları şeklindeki iddiayı doğrulamadığı,

bu nedenle mağdurun, babaları, diğer aile fertleri ve davetlilerin arasında bulundukları sırada sanıkların kendisini yağmaladıklarına dair, başkaca hiç bir delil ile doğrulanmayan iddiasına itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin, sanıkların sabit olan kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 86/2-3-e, 29, 53. maddeleri gereğince hükümlülüklerine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yağma suçlarından hükümlülüklerine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de kasten işlemiş oldukları suçları için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,