KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/3919 E., 2018/1222 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mağdur ...'ın 07/11/2013 tarihli duruşmada sanıklardan şikayetçi olmadığı gibi velisinin de şikayetçi olmaması karşısında, zorunlu müdafiin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve bu bağlamda hükmü de temyize yetkili bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,
Yağmaya konu cep telefonunun, sanıkların yakalanması akabinde yapılan üst aramasında sanık ...'ın üzerinde ele geçirildiğine ilişkin tutanak içeriğine göre, uygulanma koşulları bulunmadığı halde sanıklar hakkında TCK.nın 168/3-1.maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Sanık ... hakkında mağdura yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddi ile, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi ONANMASINA;
2-Sanık ... hakkında mağdura yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık ... için aldırılan Farik mümeyyizlik raporu için harcaması zorunlu kamu masrafının, suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/3919, K. 2018/1222, 22 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama