Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/4490 K.2016/5657

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15/06/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkındaki 27.05.2008 tarihli ilk hükümde neticeten 2.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen bozma ilamında CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine karar verildiği, ancak bozma sonrası yapılan yargılamada bu husus gözetilmeden, sanığın yazılı şekilde neticeten 4.660.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-) 26.02.2009 tarihli 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirilmesi, keza 5739 sayılı kanunun 5. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının değiştirilmesi ve aynı kanun maddesinin 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olduğu hususları dikkate alındığında, infazı kısıtlar şekilde, kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırım olarak çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrileceğine hükmolunması,