Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5263 K.2018/1643

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 307/4 maddesinde yer alan “aleyhe değiştirme yasağı” , 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca CMUK'nın 326/son maddesinin son fıkrasında düzenlenmiştir. Bunun dışında kanunda kazanılmış hakkı düzenleyen başka hüküm bulunmamaktadır. Aleyhe değiştirme yasağı münhasıran “cezalar” ile ilgili olup, cezalar 5237 sayılı TCK'nın 45. maddesinde hapis veya adli para cezası olarak sayıldığı halde, cezalar arasında güvenlik tedbirleri ve diğer müesseseler sayılmamıştır; 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi “bir ceza infaz kurumu olarak öngörülmüştür.”

Dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın düzenlemesine göre erteleme bir güvenlik tedbiri olmadığı gibi ceza da değildir. Bununla birlikte infaz hukukundan ziyade maddi hukuka ait bir müessese olduğu görülmektedir.

İlk derece mahkemesine önceki yanılgılı uygulama nedeniyle verilen sanık lehine ortaya çıkan hafif sonuçtan ikinci kez verilen mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasının, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet kuralından ikinci kez hakkaniyete aykırı sonuçlar doğuracağı kabulle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;