Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/7254 K.2015/44396

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 21.10'dan itibaren başladığının anlaşılmasına göre, suç gündüz vakti işlendiği halde TCK'nın 149/1-h maddesi ile uygulama yapılmış ise de, mahkemenin teşdit gerekçeleri karşısında sonuca etkili görülmediğinden ve olay yeri inceleme raporu ve krokisine göre, sanığın, mağdurdan yağmaladığı çanta, kolluk kuvvetlerince yapılan araştırma neticesinde çok fazla tali yolun bulunduğu sık ormanlık alan içerisinde bulunarak mağdura teslim edildiği,

mağdurun tek başına araması halinde bulunması zor olacağı bir yer olması nedeniyle, somut olayda sanığın etkin pişmanlık iradesi ile hareket etmediğinin kabulü gerekirken, “etkin pişmanlık” hükmüne yanlış anlam verilerek cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/3. maddesi ile indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında kurulan hükümdeki “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,