Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/7340 K.2016/5776

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre özetle; sanık ...'in, sanık ... dışarıda beklediği sırada açık olan pencereden hırsızlık amacıyla yakınanların bulunduğu eve girdiği, evin içinde dolaşırken kendisini gören yakınan ...'ı tehdit ederek çanta ve cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında;

-İddianamede sanık ... hakkında TCK'nın 149/1-c-d maddesinin uygulanmasının istenildiği, 20.11.2014 tarihli celsede sanığa eyleminin sübutu halinde TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/1-4, 119/1-c maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiği, ancak suç tarihinin 10.09.2014 tarihi olduğu ve buna göre suçun bina dahilinde hırsızlık suçuna ilişkin daha ağır düzenlemeler getiren 6545 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında, bu yönde sanığa usulüne uygun ek savunma hakkı verilmeden, yargılamaya ve devamla yazılı şekilde TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

-Sanık ...'ın eyleminin hırsızlık suçu yanında 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

2-Sanıkların yakınanlardan almış oldukları 4000 ABD Doları ve cep telefonundan, 2800 ABD Doları ve cep telefonunun soruşturma aşamasında sanık ...'in gösterdiği yerden alınarak yakınanlara iade edildiği, yakınanların şikayetçi olmadığı,

21.03.1997 doğumlu yakınan ...'ın 18 yaşını doldurmuş olduğu 06.04.2015 tarihli celsede kısmi iadeye rızasının bulunduğunu açıkça ifade ettiği, yakınan ...'ın zararının karşılanmasını istemediğini belirttiği, sanık ... savunmanının 12.02.2015 tarihli celsede "Biz müşteki tarafın varsa eksik kalan zararlarını gidermeye hazırız, kendisi her ne kadar giderilmesini talep ettiği zararın olmadığını söylemişse de bize süre verilirse biz kendisi ile irtibata geçip zarar giderme hususunda görüşeceğiz" dediği,

yakınan ... vekilinin son celse "paraların kollukta el konulan kısmı haricindeki bakiye kısmı olarak 1500.-TL ve 600 Dolar tarafıma ödendi ve söz konusu paraları müştekilere verdim, daha doğrusu bir hayır okuluna bağış yaptılar, müşteki taraf şikayetinden vazgeçmiştir." şeklinde beyanda bulunduğu,

sanığın pişmanlığını ifade eder şekildeki açıklamaları ve yakınanların kısmi iadeye rıza gösterdiklerini beyanları ile ortaya koymuş olduklarının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasındaki iade nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/3. maddesinin uygulanmasında 1/3 oranından fazla, diğer sanığın giderimine karşı duruş sergilemeyen sanık ... hakkında ise TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 1/2 oranından fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık ...'in, gece saatlerinde işyerinde yağma suçunu işlediği sırada silah kullandığına dair delil bulunmadığı, sanık hakkında TCK'nın 149/1. maddesinin (h) bendi yanında (d) ile uygulama yapılması gerektiği halde aynı maddenin (a), (h) bentleri ile temel cezanın belirlenmesi,

4-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması dikkate alınarak sanıklar hakkında yeniden takdiri lüzumu,

5-Uygulamaya göre de;

TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile ilgili ek savunma hakkı verilmeksizin, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı biçimde karar verilmesi,