Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/7775 K.2018/3048

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22.Ceza Dairesinin 18/09/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezasının miktarı bakımından hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK.nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarının;Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle hukuki ilişkiye dayanan alacağını tahsil amacıyla kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; yağma suçunun daha az cezayı gerektiren hali olarak öngörülen bu suçla ilgili haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK'nın 29/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.