KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/8914 E., 2018/3787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkumiyet, Beraat
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Katılan ... vekili Avukat ...'nın 13/02/2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde; sanık ... hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükmünün bozulmasını talep ettiği anlaşılmakla; katılan vekilinin, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yönelik temyiz itirazları ve sanık ...'nun yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında katılan ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanık hakkında, Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 26.03.2013 gün, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için suçun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek suça konu malın, mağdura iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, sanığın suça konu cep telefonunu satın alan ...'ın zararını giderip gidermediği araştırılmadan sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından; sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin TCK'nın 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/8914, K. 2018/3787, 10 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama