Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/1243 K.2019/1028

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2014 gün, 2014/168 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasını kabul ile yargılamayı yürüten ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin tefhimle infaza esas kısa kararının açıklandığı 31.03.2015 günlü oturuma sanıklar Tunahan ve Kemal ile savunmanları, sanık ... ve müdafii Av. ... ile sanık ... ve müdafinin katıldıkları, aynı celse Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalaasını verip, sanıklar ve savunmanlarının esas hakkındaki savunmaları saptanıp, son sözleri sorulup duruşmaya beş dakika ara verildiği,

verilen aranın ardından duruşmaya devamla sanıklar ve savunmanlarının yüzüne karşı sanık ... hakkında kısmen düşme, kısmen ceza verilmesine yer olmadığına, kısmen beraat ve kısmen mahkumiyet, sanık ... hakkında kısmen mahkumiyet ve kısmen ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında mahkumiyet kararları verilmesine karşın; sanık ... hakkında temyizi kabil herhangi bir hüküm kurulmadığı, hükmün (8) nolu bendinde bir kısım sanıklar gibi ...'ın da BİHAKKIN Tahliyesine, (9) nolu bendinde ise adı geçen hakkında 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi uyarınca mahsup kararı verildiği ve mahkemenin bu hükümle birlikte dosyadan el çektiği,

Sanık ... müdafii Av....'nin 03.04.2015 tarihli dilekçe ile hükme karşı temyiz davası açtıklarını ve gerekçeli kararın taraflarına tebliğinden sonra ayrıntılı temyiz dilekçesini vereceklerini belirttiği, ilk derece mahkemesi olan ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, sanık ... hakkında herhangi bir hüküm kurmadığını farkedip dosyayı yeniden ele alıp duruşma açmaksızın 5271 CMK'nin 223 ve 230 maddeleriyle uyumlu olmayan bir şekilde sanık ... hakkında kısmen ceza verilmesine yer olmadığına ve kısmen de TCK'nin 149, 168, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis ve 53. maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulandığı, 31.03.2015 günlü gerekçeli kararın sanık ... müdafiine tebliğ edilmeden, aynı günlü ek kararın 11.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık ... müdafi Av....'nin tebliğ olunan ek karara karşı herhangi bir dilekçe vermediği,

temyiz inceleme safhasında belirlenen bu eksiklik nedeniyle;

31.03.2015 gün, 2014/162 esas, 2015/100 sayılı tefhimle infaza esas olan kısa kararı da içeren gerekçeli kararın usulüne uygun olarak sanık ... ve müdafi Av....'ye 04.02.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanık ve savunmanı tarafından bir temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Sanık ... hakkında tefhimi infaza esas kısa kararın mevcut hali ile temyizi olanaklı bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... savunmanının 03.04.2015 tarihli temyiz itirazının reddiyle, diğer sanıklar ...,... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının sanıklar ... ve ... yönünden infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.