KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/2153 E., 2019/379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;
Yağma suçunun basit halinin 5237 sayılı TCK’nin 148. maddesinde; nitelikli halinin aynı Yasanın 149. maddesinde; daha az cezayı gerektiren halinin ise aynı Kanunun 150. maddesinde düzenlendiği, TCK’nin 43/3. maddesine göre de, yağma suçunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının açıkça belirlenmesi karşısında; sanıkların her iki mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, zincirleme suç hükümlerine yer verilmesi kanuna aykırı ise de, karşı temyiz olmadığından anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece 5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, tüm sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/2153, K. 2019/379, 30 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama