Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/2318 K.2019/1851

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasa'nın lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul başlıklı 9.maddesinin üçüncü fıkrasında ‘Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir’ şeklinde lehe yasanın saptanmasında başvurulacak yöntem düzenlenmiş olup, lehe Yasa tespit edilirken 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasında düzenlendiği şekilde 765 sayılı Yasa ile 5237 sayılı Yasa’nın olaya ayrı ayrı uygulanması ve ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, yapılan uygulama ve karşılaştırmanın denetlenebilir ölçüyle hüküm gerekçesinde gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; 5237 sayılı TCK hükümleri açıkça sanık lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Uygulamaya göre de; sanıklar ..., ... ve ...’in, katılan ... (...) ...’a yönelik gerçekleştirdikleri yağma eyleminin silahla, birden fazla kişiyle birlikte ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nin 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 109/2-3, a-b maddesi uyarınca tayin olunan 4 yıl hapis cezasının, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca cezalarından 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 3 yıl 4 ay yerine, 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunarak noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.