KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/2767 E., 2018/8191 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Suçu birlikte işleyen sanıklara neden oldukları yargılama giderlerinin "Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sorumlu oldukları oranda ayrı ayrı tahsili" yerine “Sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,
0, 0 2- Sanık ...'ın, İzmir (Kapatılan) 8. ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2010 tarihli kararıyla TCK'nin 241, 62. madddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 2000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiği yönünden bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduğu, ancak aleyhe temyiz olmadığı gözetilmeyerek sanığın CMUK'un 326/son gereği kazanılmış hakkının korunmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sorumlu oldukları oranda ayrı ayrı tahsili ile ...’ye gelir kaydına" tümcesinin yazılması;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/2767, K. 2018/8191, 20 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama