Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/3202 K.2018/3970

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25/02/2016 tarihli görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II-) Sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınan ...'ın aşamalardaki beyanlarında özetle; aracıyla cadde üzerinde giderken sanık ... ile arkadaşları... ve ...'ın durması için işaret etmeleri üzerine aracını durdurarak indiğini, sanık ...'un alkollü olduğunu söyleyerek kendisinden para istediğini, para vermeyeceğini söylemesi üzerine sanığın kendisine küfür ettiğini, sanığın yanındaki arkadaşlarının "abi sen git, biz ...'u götürürüz" şeklinde sözler sarfettiklerini ve ...'ın sanık ...'u tutmaya çalıştığını, tam arabaya binerken sanığın kendisine yumruk attığını, bunun üzerine

Sanığı iteklediğini, aracına bindiğinde sanığın aracının arka camını kırdığını, polisi araması üzerine sanık ve arkadaşlarının koşarak kaçtıklarını, beyan ettiği,

Sanık ...’ın aşamalardaki beyanlarında özetle; bali ve alkol almış vaziyette arkadaşları ... ve...ile mahalle yolunda yürürken arkalarından gelen bir aracın kendilerine korna çalması üzerine "geçsene" dediğini, "yoldan çekil pis balici" diyen yakınanın aracını durdurup indiğini, aralarında tartışma ve kavga başladığını, yakınan ile karşılıklı olarak birbirlerine vurduklarını, bu sırada yere düşüp kalktığını, arkadaşlarının kendilerini ayırmaya çalıştığını, yaşanan kavganın etkisiyle yakınanın aracının camını kırdığını ancak para istemediğini, atılı yağmaya teşebbüs suçlamasını kabul etmediğini savunduğu,

Tanık ...'ün mahkeme beyanında özetle; arkadaşları... ve sanık ... ile birlikte yürüdükleri sırada yakınanın aracı geçerken sanık ...'un bağırarak birşeyler söylediğini, yakınanın aracını durduğunu, sert bir şekilde aracından inerek sanık ile tartışmaya başladıklarını ve bir anda birbirlerine girip karşılıklı yumruklaştıklarını, sanığın yakınandan para istediğini duymadığını, ...ile kavgayı ayırmaya çalıştıklarını,

Tanık ...'in mahkeme beyanında özetle; arkadaşları ... ve sanık ... ile dolaşırken aracıyla gelen yakınanın kendilerine "yoldan çekilin" dediğini, sonrasında sanığın da bir şeyler söylediğini, yakınanın aracını durdurduğunu, bu olaydan dolayı sanık ile yakınan arasında tartışma yaşandığını, ... ile ayırmaya çalıştıklarını, sanığın yakınandan para istediğini duymadığını ifade ettikleri,

Olay yeri ile ilgili CD kaydı görüntü izleme tutanağının da dosyada bulunduğu anlaşılmıştır.

İddia, savunma, tanık beyanları, CD kaydı görüntü izleme tutanağı ile aynı CD'nin temyiz aşamasında izlenmesi ve tüm dosya bir bütün halinde dikkate alındığında, savunma ve savunmayı doğrulayan tüm kanıtlara karşın mağdurun iddiasına hangi nedenlerle üstünlük tanındığı, savunma ve bunu doğrulayan delillere hangi nedenlerle itibar olunmadığı ve sanığın yağmaya teşebbüs suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin delillerin neler olduğu denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden genel geçişli ifadelerle yazılı şekilde yağmaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.

maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

b-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,