KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/3373 E., 2019/1644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...’e karşı silahla, birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini gerçekleştiren sanıklar hakkında TCK'nin 109/3. maddenin (a) bendinin yanısıra aynı maddenin ve fıkranın (b) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2) Sanıkların, mağdur ...’in şahsına zarar vermeksizin serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nin 110. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
3) Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/3373, K. 2019/1644, 13 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama