KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/451 E., 2018/7957 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanık ...'in döner ekmek alacağını söyleyerek para istediği güvenliği çağıracağını söyleyen mağdurlar "Çağır vallahi boğazlarım sizi" diyerek,
yanında duran ...'in ise "Abi dalayım mı" diyerek tehdit ettikleri, mağdur ...'in sanık ...'e hitaben bir döner kaç lira eder diye sorduğu, sanık ...'in 5 TL yeter demesi üzerine, mağdurun ''5 TL yok'' diyerek elindeki 10 TL ve 20 TL'yi göstermesi üzerine sanık ...'in ''5-10 TL farketmez, 10 TL ver paylaşırız'' şeklinde cevap vererek 10 TL'yi aldığı, akabinde yanındaki sanık ...'e ''Sen de para al'' demesi üzerine,
mağdurdan para isteyen sanık ...'in, “...Hani siz parayı paylaşacaktınız?” diyerek cevap veren ve para vermek istemeyen mağdur ...'e elindeki bıçağı göstererek “Boğazını keserim” şeklinde tehdit edip 20 TL parasını aldığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/451, K. 2018/7957, 17 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama