KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/51 E., 2018/4928 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,
6545 sayılı Yasanın 64. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde yer alan mevcut düzenlemede, "konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmediği dikkate alındığında sanıkların eyleminin birden fazla kişiyle birlikte işlediği yağma suçunu oluşturduğu dikkate alınıp haklarında TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden suç tarihinde yasal koşulları bulunmayan (d) bendine de yer verilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olması karşısında bu husus sonuca etkili görünmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/51, K. 2018/4928, 2 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama