KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/5373 E., 2019/1991 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında, katılan ...’a karşı işledikleri yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık ... hakkındaki hüküm bakımından, Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili görülmediğinden,
Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c-h, 31/3, 168/2-3 ve 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 31/3. maddesi gereğince indirim uygulandığı esnada hesap hatası yapılarak; sonuç cezanın 3 yıl 9 ay 27 gün yerine, 3 yıl 9 ay 2 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dâhil) az olması hâlinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 9,00 TL yargılama giderinin sanıklar ... ve ...’dan tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/5373, K. 2019/1991, 27 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama